„Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid.“

(Hebreeën 13:8)

Omzendbrief oktober 2017

Hartelijke groeten aan alle Bijbel gelovigen in alle landen en talen in de kostbare en Heilige naam van onze Heere Jezus Christus met de Schrift van 1 Timotheüs 6:14-15:

“dat gij dit gebod onbevlekt en onberispelijk handhaaft tot de verschijning van onze Heere Jezus Christus, welke te zijner tijd de zalige en enige Heerser zal doen aanschouwen, de Koning der koningen en de Heere der Heren…’’

Dit is een van de belangrijkste Schriften kijkende naar het bevel door God gegeven vóór de wederkomst van Christus. Hier hebben we te maken met de vervulling van een goddelijke missie, tot de verschijning van onze Heere Jezus Christus, die uitgevoerd moet worden zonder verwijt en zonder enkele vorm van ongerechtigheid.

Er is geen roeping zonder een bevel en er is geen bevel zonder een roeping. Is het mogelijk een goddelijk bevel uit te voeren? Met Gods hulp is het zeker mogelijk. Over Noach staat er geschreven dat hij alles had uitgevoerd precies zoals God het hem had geboden te doen (Gen. 6:22). Ook Mozes en Aäron deden alles precies zoals het hen was geboden (Ex. 7:6, 10, 20). Elia kon zeggen : “HERE, God van Abraham, Isaak en Israël, heden moge bekend worden, dat Gij God zijt in Israël, en dat ik uw knecht ben, en op uw bevel al deze dingen doe.’’ (1 Kon. 18:36).

Johannes de Doper kon aangaande zijn dienst, Jesaja 40:3 aanhalen: “Ik ben de stem van een die roept in de woestijn: Maakt recht de weg des Heren, gelijk de profeet Jesaja gesproken heeft.’’ (Johan. 1:23). De Heere Zelf zei dit over hem: “Deze is het, van wie geschreven staat (Mal. 3:1): Zie Ik zend mijn bode voor uw aangezicht uit, die uw weg voor U heen bereiden zal.’’ (Matt. 11:10).

Wanneer de HERE Zelf specifieke bevelen geeft die gebonden zijn aan het Heilsplan, dan schenkt Hij ook genade en kracht zodat zij het precies uitvoeren.

Paulus betuigd: “Daarom…ben ik dat hemelse gezicht niet ongehoorzaam geweest … Als een getuige, die hulp van God heeft ontvangen tot op deze dag, sta ik dus hier voor klein en groot, zonder iets anders te zeggen dan wat de profeten en Mozes gesproken hebben, dat geschieden zou…’’ (Handel. 26:19+22).

Het standpunt “zonder iets anders te zeggen’’ is erg belangrijk, want vanaf de eerste vers in het Nieuwe Testament gaat het over de vervulling van alle profetieën en beloftes uit het Oude Testament. Na zijn glorieuze opstanding heeft onze Heere het bevestigd: “Dit zijn mijn woorden, die Ik tot u sprak, toen Ik nog bij u was, dat alles wat over Mij geschreven staat in de wet van Mozes en de profeten en de psalmen moet vervuld worden.’’ (Lucas. 24:44).

Nu, in onze tijd, alles wat was voorspeld voor de periode vóór de wederkomst van Christus moet zich vervullen, inclusief de belofte die God gaf in Maleachi 4:4-6: “Zie, Ik zend u de profeet Elia…’’. Na de dienst van Johannes de Doper, bevestigde de Heere in Matthéüs 17:11 en Marcus 9:12 dat deze belofte nog vervuld moet worden: “Elia al wel komen en alles herstellen…’’. En dat is dus gebeurd door de unieke dienst van William Branham. Hij bracht de reine boodschap, die alleen gebaseerd was op de Bijbel, aan het volk van God, zoals het hem was verkondigd vanuit het bovennatuurlijke licht op 11 juni, 1933. Ook het bevel die de Heere hem gaf op 7 mei, 1946, namelijk om het evangelie te prediken aan de natiën terwijl hij was bekleed met de gave van de goddelijke genezing, was ook zo uitgevoerd.

Ook ik heb gedaan wat de Heere mij heeft bevolen om te doen wanneer hij mij tot zijn dienst had geroepen op 2 april, 1962.

Ik heb het Woord van God gepredikt (2 Tim. 4:1-5) en het geestelijke voedsel uitgedeeld (Matt. 24:45-47), zoals het mij was bevolen. In 1 Corinthiërs 4:1-2, schreef de Apostel Paulus, aangaande zijn zendingsbevel, dit: “Zo moet men ons beschouwen: dienaren van Christus, aan wie het beheer van de geheimenissen Gods is toevertrouwd. Voor zulke beheerders is dit tenslotte het vereiste: betrouwbaar te blijken.’’ Dit is nu de tijd en periode vóór de wederkomst van Christus waarin het reine, volle en geopenbaarde Woord, de gehele raad Gods verkondigd wordt. In Efeziërs 5 gaf Paulus onderrichtingen voor het praktische leven van de verlosten en liet hij zien wat Christus’ verlossingswerk vervuld heeft in de gelovigen die iedere onderwijzing van het Woord accepteren: “Om haar te heiligen, haar reinigende door het waterbad met het woord…’’ (Efez. 5:26). Een bad in het Woord van God, zodat geen vlek of smet blijft, is net zo belangrijk als de volledige vergiffenis, verzoening en rechtvaardiging door het bloed van Christus (Rom. 5:9). De laatste dienst moet bestaan uit het evangelisch, leerstellige en het profetische deel. Het moet onbesmet zijn voor God zodat de Heere het volgende kan vervullen: “en zo zelf de gemeente voor Zich te plaatsen, stralend, zonder vlek of rimpel of iets dergelijks, zo dat zij heilig is en onbesmet.’’ (Efez. 5:27). Ja, het resultaat van het laatste Woordboodschap zal zijn dat de Bruidskerk een reine Woordbruid wordt zonder smet.

Allereerst, gaat het er om alle gelovigen uit alle religieuze verwarring te roepen. Het is een gebod van de HERE: “Daarom ga weg uit hun midden, en scheidt u af, spreekt de Heere, en houdt niet vast aan het onreine.’’ (2 Cor. 6:14-18). Daarna volgt de heiliging in het Woord der Waarheid (Johan. 17:17), waarvoor onze Heere heeft gebeden: Heilig hen in uw waarheid; uw woord is de waarheid.’’ Het bevel van de dag is de voorbereiding van de waarachtige gelovigen voor de opname en de wederkomst van Christus, welke te zijner tijd de zalige en enige Heerser zal doen aanschouwen, de Koning der koningen, en de Heere der Heren…’’ (1 Tim. 6:15). De tijd is naderbij!

“om uw harten te versterken, zodat zij onberispelijk zijn in heiligheid voor onze God en Vader bij de komst van onze Heere Jezus met al zijn heiligen.’’ (Thess. 3:13).

Paulus schreef: “Maar wij behoren God te allen tijde om u te danken, door de Heere, geliefde broeders, dat God u als eerstellingen Zich verkoren heeft tot behoudenis, in heiliging door de Geest en geloof in de waarheid.’’ (2 Thess. 2:13). Amen.

Broeder Branham zei in zijn preek op 25 november, 1965: “Jullie zijn de reine, eerbare en zondeloze Bruid van de Zoon van de levende God. Iedere man of vrouw die geboren is uit de Geest van God, gewassen in het bloed van Jezus Christus en die ieder Woord van God gelooft, kan staan alsof hij nooit eerder heeft gezondigd. Je bent volmaakt door het bloed van Jezus Christus…’’ Amen.

Indien iemand toevoegt of wegneemt…

In de grote, internationale vergadering in Brussel op 11 juni 2017, herdachte we het zendingsbevel van Broeder Branham op 11 juni, 1933.

Op 12 juni, 2017, dacht ik terug aan mijn gesprek met Broeder Branham op 12 juni, 1958, in Dallas, Texas. Aan het einde van dat gesprek zei hij: “Broeder Frank, gij zult terugkeren naar Duitsland met deze boodschap.’’

Na ons gesprek in Dallas zei Broeder Branham aan het begin van zijn preek “Wij willen Jezus zien’’: “een moment geleden sloeg een man uit Duitsland zijn arm om mij heen, net nu we gemiddeld tien duizend bekeerlingen hadden iedere avond; vijftig duizend in 5 avonden.’’ In de loop van deze preek, sprak hij ook over het bovennatuurlijke licht dat werd gefotografeerd op verschillende plekken en zei hij: “Er is een man uit Duitsland hier. Hij was daar toen de Duitse fotocamera hem driemaal nam”. De foto die genomen was tijdens predikersvergadering en die het licht boven Broeder Branham had gepakt is te zien op het internet. Ja ik was een oog -en oorgetuige van zijn speciale dienst.

Vanwege het feit dat er veranderingen zijn gemaakt met serieuze consequenties over het zendingsbevel gegeven op 11 juni, 1933, gaan we nogmaals de exacte woorden benoemen en de veranderde versie, om ze te vergelijken.

Orginele: “Zoals Johannes de Doper bij de eerste komst van Christus vooruit was gestuurd, zo zal de boodschap die aan jou is gegeven een voorganger zijn van de tweede komst van Christus.’’

Broeder Branham herhaalde de exacte woorden die gesproken werden, vanuit de bovennatuurlijke wolk, in totaal 55 keer en zodat alle uitverkorenen het serieus zouden nemen en geloven, benadrukte hij het volgende op 10 februari, 1960 en op vele andere gelegenheden: “Niet dat Ik de voorganger zou zijn, maar de boodschap was de voorganger.’’

Helaas ging de verkorte versie al rondt, kort nadat Broeder Branham was heengegaan in de heerlijkheid: “Zoals Johannes de Doper bij eerste komst van Christus vooruit was gestuurd, zo bent u gestuurd als voorganger voor zijn tweede komst.’’ Het belangrijkste woord “boodschap’’ was weggelaten. Daarom, moet het nogmaals benadrukt worden dat niemand het recht heeft om de exacte woorden van het zendingsbevel te veranderen.

Op 7 mei, 1946, werd Broeder Branham bezocht door een hemelse boodschapper, zeggende: “Vrees niet, want ik ben gezonden vanuit de aanwezigheid van de Almachtige God… om jou te vertellen dat jou vreemde geboorte en leven heeft plaatsgenomen om aan te geven dat u een gave van goddelijke genezing is verleend voor de mensen in deze wereld”. Dit doet ons denken aan Lucas 1:19, wanneer de engel tot Zacharias kwam en hem de geboorte van Johannes de Doper verkondigde: “Ik ben Gabriël, die voor Gods aangezicht sta, en ik ben uitgezonden om tot u spreken en u deze blijmare te verkondigen.’’

Beide bevelen die aan Broeder Branham waren gegeven moeten op hun goddelijke orde worden geplaatst volgens de Heilige Schriften: de eerste was gebonden aan de boodschap die de tweede komst van Christus zou voorgaan; de tweede was naar aanhaling van zijn evangelische dienst. Beide waren uitgevoerd door de man door God gezonden. Nadat hij goddelijke autoriteit en de gave der genezing ontving, heeft Broeder Branham gereisd over alle continenten en predikte hij in evangelische vergaderingen in verschillende landen. Zoals het gebeurde in de dienst van onze Verlosser, spontane genezingen namen plaats in de vergaderingen van Broeder Branham. Blinden werden ziende, lamme konden lopen en doven konden horen. Zo begon de wereldwijde genezingsopwekking in 1946. Bij het bidden voor de zieken, herhaalde Broeder Branham minstens 280 keer wat de Heere zei in Johannes 5:19: “de Zoon kan niets doen van Zichzelf, of Hij moet het de Vader zien doen..’’ Hij zag ook in visioenen wat God ging doen en dat kon hij aan iedere persoon in de gebedsrij vertellen en bevestigde het met de Zo zegt de Here. Ik heb dat persoonlijk ervaren in de vergaderingen.

God leidde het op een manier dat ik de mogelijkheid had om alles aangaande de raad Gods kon plaatsen in de goddelijke orde van de Bijbel vanaf het begin. Al vanaf het begin, was en zal voor altijd mijn absoluut het geschreven Woord van God zijn. De Heere heeft mij Zelf bevolen het Woord van God te prediken zoals het staat geschreven. De enige zorg met het oog op de boodschap is om alleen te verkondigen wat de Heilige Schriften zeggen, een uitspraak zonder fout, noch weerspraak.

Op 28 november, 1963 zei Broeder Branham: “Je moet dat Woord nooit verlaten. Je moet met dat Woord blijven precies zoals het staat geschreven. Voeg er geen privé-interpretaties aan toe. Zeg het zoals het staat geschreven. Dat is Gods Woord en dat is God. God en zijn Woord zijn hetzelfde, gewoon hetzelfde.’’

Op 19 september, 1965 benadrukte hij in zijn preek: “Jij—jij moet niet—jij moet nooit achter iets aanlopen behalve als hetgeen het exacte Woord van God is. Je moet exact blijven met dat Woord.’’

Helaas, naast de continuïteit van het verkondigen van het waarachtige Woord volgens Gods bevel, zijn er daarnaast ook vele verschillende interpretaties ingebracht. Broeders die aanhaling maakte naar Broeder Branham zijn erin geslaagd om hun eigen interpretaties geloofwaardig voor te stellen en discipelen weg te lokken zodat ze hen volgen (Handel. 20:30). Standpunten van de profeet worden geïnterpreteerd en voorgeschoteld als onderwijzingen. Als gevolg heeft het zelfs nu nog nieuwe groepen in bestaan geroepen. Nooit heb ik deelgenomen aan een discussie over een van deze citaten, omdat dat alleen maar scheuringen veroorzaakt in de vergadering (Rom. 16:17).

De tragedie ligt niet in wat Broeder Branham zei – soms is het moeilijk om het te begrijpen – maar in wat de broeders ermee doen (2 Pet. 3:16). Zelfs hetgeen wat Broeder Branham heeft verteld tijdens de prediking “de Opname’’ wordt vals geïnterpreteerd zeggende dat de Heere nu al roepende beetje bij beetje aan het neerdalen is. In 1 Thessalonicenzen 4 gaat het over de opstanding van zij die in Christus zijn gestorven, niet over degene die nu nog in leven zijn. Bij de wederkomst van Christus, zal alles gebeuren precies zoals het is voorspeld in hoofdstuk 4, vanaf vers 13 tot 18: “Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem des archangels, en met de bazuin Gods nederdalen van den hemel; en die in Christus gestorven zijn, zullen eerst opstaan; Daarna wij, die levend overgebleven zijn, zullen tezamen met hen opgenomen worden in de wolken, den Heere tegemoet, in de lucht; en alzo zullen wij altijd met den Heere wezen.’’ (Statenvertaling). Bekijk ook alstublieft 1 Corinthiërs 15:45-58.

De roep die zich nu laat horen door middel van de boodschap is bedoelt om de levenden op te wekken, volgens Matthéüs 25: “De bruidegom, zie, gaat uit hem tegemoet!’’ (v.6). alle maagden hoorde de laatste oproep en gingen uit, de Bruidegom tegemoet.

In Matthéüs 13, zien we de beeldspraak van de man die het goede zaad op zijn veld gezaaid heeft. In die beeldspraak zei onze Verlosser: “Doch terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand en zaaide er onkruid overheen, midden tussen de koren, en ging weg.’’ (Matt. 13:25). Aan zijn discipelen, legde hij de beeldspraak als volgt uit: “Die het goede zaad zaait, is de Zoon des mensen, de akker is de wereld; het goede zaad, dat zijn de kinderen van het koninkrijk; het onkruid zijn de kinderen van de boze…’’ (Matt. 13:37-38).

Dat is precies hetgeen wat gebeurd is in onze tijd; eerst was de goede zaad van Gods Woord gezaaid, daarna is de vijand binnengeslopen en zaaide zijn zaad van interpretaties te midden van de koren. Dat gebeurde toen de maagden moe werden en in een geestelijk slaap vielen. Maar de koren bleef ondanks dat gewoon koren en het onkruid bleef ook gewoon wat het was. De twee zaden zijn afkomstig van Kaïn en Abel. De ene haatte en de ander werd gehaat. “maar wie zijn broeder haat, is in de duisternis en wandelt in de duisternis, en hij weet niet waar hij heengaat, want de duisternis heeft zijn ogen verblind.’’ (1 Johan. 2:11; 1 Johan. 3:7-15). Zo kan er dus gezegd worden dat iemand die geen broeder als Kaïn heeft niet een Abel kan zijn.

En in deze context zien wij de vermaning: “Bij een ieder, die het woord van het Koninkrijk hoort en het niet verstaat, komt de boze en rooft wat in zijn hart gezaaid is…’’ (Matt. 13:19). Het is zo erg belangrijk om ieder Woord te geloven en te begrijpen; anders berooft de vijand van ons het waarachtige zaad en zaait hij zijn interpretaties. De Heere vroeg aan zijn discipelen: “Hebt gij dit alles verstaan? Zij zeiden tot Hem: Ja Heere!’’ (Matt. 13:51 Statenvertaling).

Wie kan oprecht ook vandaag met “Ja’’ antwoorden? Wie heeft waarlijk alles wat er gepredikt en geschreven is, in overeenkomst met het Woord van God, door goddelijke bevel begrepen? Wiens ogen en oren kan de Heere gezegend noemen? Klaarblijkelijk, vielen alle maagden, die aan het wachten waren op de komst van de bruidegom, in slaap. Allen werden ze weer wakker, maar alleen de wijze vielen in slaap met het zaad van het Woord en zij werden daar ook mee wakker. Omdat zij hun kruiken met olie hadden meegenomen en konden scheppen uit de volheid van de Heilige Geest, waren zij gereed om de bruiloftszaal in te gaan. De dwaze lieten zich verleiden door de interpretaties van de vijand (2 Cor. 11:3-4); zij zijn degene die tevergeefs voor een gesloten deur zullen staan kloppen (Matt. 25:11-13).

Aangaande zijn komst, waarschuwt de Heere ons in het bijzonder om waakzaam te zijn: “Waakt dan, want gij weet niet, op welke dag uw Heere komt.’’ (Matt. 24:42).

“De Heere talmt niet met de belofte, al zijn er, die aan talmen denken, maar Hij is lankmoedig jegens u, daar Hij niet wil, dat sommigen verloren gaan, doch dat allen tot bekering komen.’’ (2 Pet. 3:9). Deze Schrift ontkracht de lering over dat de genadetijd ten einde is gekomen en dat het bloed niet langer meer op het verzoendeksel ligt. Door de genade Gods leven wij nog steeds in de dage des heils (2 Cor. 6:2); de Heere roept men nog steeds tot bekering; Hij roept alle gelovigen om uit de geestelijke verwarringen te komen. De valse leraars, die hun eigen interpretaties tonen aangaande hetgeen dat Broeder Branham heeft gepredikt, zullen alleen door de dwaze maagden gehoord worden. Het moet hier nogmaals benadrukt worden; laat alle dingen zoals het was gezegd! Voeg niets toe aan het geschreven Woord van God!

Onder leiding van de Heilige Geest, heeft Broeder Branham alle verstopte mysteries geopenbaard. Zijn unieke en buitengewone dienst, waarvoor wij God dankbaar zijn, is volbracht. Hij had waarlijk de openbaring ontvangen van alle dingen die tot het Heilsplan behoren; de Godheid, de waterdoop, het Avondmaal, wat er precies gebeurd is bij de zondeval in het hof van Eden; de volledige openbaring van alle dingen, inclusief de zeven zegels werd hem geopenbaard.

De krachtige ervaring die Broeder Branham heeft gehad op 28 februari, 1963, wanneer de bovennatuurlijke wolk verscheen en zeven machtige donderslagen, gevolgd door een aardbeving die de gehele regio bij de Sunset Mountain deed schudde, was van buitengewoon belang voor hem aangaande de openbaring van de zeven zegels; daarom sprak hij vaak over die zeven donderslagen. Echter de zeven donderslagen in Openbaring 10:3 zullen alleen hun stemmen laten horen wanneer de Engel des Verbonds neerdaalt, omringt door een regenboog.

Niets van de geschreven dingen in de zeven zegels was gebeurde toen Broeder Branham daarover aan het prediken was in maart 1963. Het Lam heeft de troon niet in maart 1963 niet verlaten; het bloed van het nieuwe verbond was niet weggenomen van het verzoendeksel in de heilige der heiligen. Broeder Branham herhaalde alleen wat de Apostel Johannes had gezien en opgeschreven in het eiland Patmos en daarna sprak hij van wat er vervolgens aan hem was geopenbaard daarover.

Hij kon de ruiters uit de eerste vier zegels precies identificeren en schriftelijk plaatsen als de antichrist in zijn vier fases van ontwikkeling, rijdende op vier verschillende paarden terwijl hij vooruit ging in verband en evenwijdig aan de Kerk van het Nieuwe Testament.

Broeder Branham had de mogelijkheid om te laten zien dat de vijfde zegel over de joodse martelaren ging die om wraak roepen. In deze context noemde hij zelfs Adolf Eichmann, die grotendeels verantwoordelijk was voor de dood van zes miljoen joden tijdens de Holocaust.

De profeet had ook de zesde zegel juist geplaatst (Open. 6:12-17), namelijk in de tijd van de grote verdrukking, want dan komt de dag des Heere nabij, wanneer de zon verandert in duisternis en de maan in bloed (Joël. 2:31; Handel. 2:20).

Openbaring 7:1-8 gaat over de 144.000 joden van de twaalf stammen van Israël die dan verzegeld zullen worden. Vanaf vers 9 t/m 17, wordt de grote ontelbare menigte der volken getoond, allen die de grote verdrukking hebben doorstaan en hun gewaden hebben gewassen in het bloed van het Lam.

Wanneer de zevende zegel is verkondigd in hoofdstuk 8, verschijnen er zeven engelen des oordeels voor de troon van God en aan hen worden zeven bazuinen gegeven om het oordeel over de aarde te doen komen. In hoofdstuk 8 en 9, zien we wat er gebeurd op aarde tijdens de 6 bazuinen des oordeels. In hoofdstuk 10, maakt de Engel des Verbonds de aankondiging, bevestigd door een eed, over wat er zal gebeuren wanneer de zeven engelen des oordeels de bazuinen doen horen (v.7), dan “is ook voleindigd het geheimenis van God…’’

De aankondiging in hoofdstuk 10:7 wordt in zijn gehele vervulling getoond in hoofdstuk 11:15 aan het begin van het duizendjarige rijk: “En de zevende engel blies de bazuin en luide stemmen klonken in de hemel, zeggende: het koningschap over de wereld is gekomen aan onze Heere en aan zijn Gezalfde, en Hij zal als koning heersen tot in alle eeuwigheden.’’

Het resultaat van de laatste boodschap

“Want met een ijver Gods waak ik over u, want ik heb u verbonden aan één man, om u als een reine maagd voor Christus te stellen. Maar ik vrees, dat misschien, zoals de slang met haar sluwheid Eva verleidde, uw gedachten van de eenvoudige {en loutere} toewijding aan Christus afgetrokken zullen worden.’’ (2 Cor. 11:2-3).

Het is inderdaad vreemd dat de Apostel Paulus de verleiding van Eva benoemd in vergelijking met dat hij probeert een reine maagd aan Christus te tonen.

In een visioen zag Broeder Branham zowel de Kerk als de Bruid. Hem werd laten zien dat de Kerk werd geleid door een heks en dat er een religieuze verwarring was. Hij zag dat de Bruid niet langer meer wandelde met het Woord, maar daarna zag hij hoe zij werd verbeterd en was teruggebracht in het Woord van God. Dat is wat er nu wereldwijd gebeurd. Zoals in een natuurlijk bad, worden wij volledig gereinigd door het Woord van God. De ware Woord-boodschap is niet voor niets doorgegaan, het zal uiteindelijk in de Bruidskerk volbrengen waarvoor het is gezonden.

De dwaze komen tot een geestelijk stilstand bij de boodschapper die ons allen de weg heeft aangewezen; de wijze maagden volgen de Verlosser tot het eind, tot de voleindiging. De wijze zijn dankbaar en verblijden zich omdat de trouwe Heere meerdere keren gesproken heeft tot zijn knecht met een luide stem en directe onderwijzingen heeft gegeven (Matt. 24:45-47). De dwaze ondervragen het bevel; net als Eva worden zij verleidt en zijn zij buit voor de zonden van ongeloof. Zij maken het belachelijk en verachte God en gaan voorbij aan alles wat God hedendaags doet (Handel. 13:41). De dwaze geloven dat de profeet zal terugkomen en nog vele andere dwaze dingen.

De wijze en ware verlosten geloven in de wedekomst van Jezus Christus. Allen die deel uitmaken van de Bruidskerk nemen deel aan wat God hedendaags doet op aarde. De Bruidskerk, die Christus heeft vrijgekocht met zijn Eigen bloed en heeft gevuld met Heilige Geest, wordt gereinigd door het waterbad van het Woord van alle smet in het vleselijke en geestelijke status en zonder ongerechtigheid staat vóór God.

“om uw harten te versterken, zodat zij onberispelijk zijn in heiligheid voor onze God en Vader bij de komst van onze Heere Jezus met al zijn heiligen.’’ (1 Thess. 3:13).

Door de genade Gods ben ik trouw gebleven aan de goddelijke roeping en bevel en kan daarmee betuigen samen met de Apostel Paulus: “Als een getuige, die hulp van God heeft ontvangen tot op deze dag, sta ik dus hier voor klein en groot, zonder iets anders te zeggen dan wat de profeten en Mozes gesproken hebben, dat geschieden zou…’’ (Handel. 26:22).

Mijn zorg is de hoofbelofte voor de ware Kerk, namelijk de Woord-boodschap, die nog steeds voort gaat tot de wederkomst van Christus, zodat iedere gelovige, zowel zijn persoonlijk als zijn geestelijk leven in de Kerk wordt teruggevoerd in de goddelijke orde. De laatste boodschap vóór de wederkomst van Christus is direct verbonden aan het geloof en de gehoorzaamheid, evenals de scheiding en voorbereiding en zoals Broeder Branham zei: tot volmaakte liefde en geloof in ieder Woord van God. Dat is de eigenlijke doelstelling van het goddelijk bevel; de harten van de kinderen Gods terugvoeren naar het oorspronkelijke geloof van de apostolische vaders, naar het ware begin, zodat de Heere zijn Bruid wel en gereed zal vinden.

Wat onze Verlosser zei in Handelingen 1:5 is nog steeds geldig voor ons vandaag: “Want Johannes doopte met water, maar gij zult met de Heilige Geest gedoopt worden niet vele dagen na deze.’’ De woorden van de Apostel Petrus op de Pinksterdag, bij de oprichting van de Kerk van het Nieuwe Testament, zijn ook nog geldig (Handel. 2:38-41). De bekering, het geloof, de waterdoop en de doop van de Heilige Geest.

Alles wat behoort tot de natuurlijke en geestelijke status is betrokken in de volledige hervorming van de Kerk van God. Een ieder die waarlijk de heil heeft ervaren en vervolgens ook gelooft, accepteert de goddelijke orde niet alleen voor het geestelijk maar ook voor het natuurlijke leven, inclusief het huwelijk en het gezinsleven. Wij geloven en respecteren ieder Woord van God, accepteren ieder verbetering en stellen ons leven bij tot de ware gehoorzaamheid aan ieder Woord: “Want al wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is, die is mijn broeder en zuster en moeder.’’ (Matt. 12:50). “Legt dus af alle vuilheid en alle uitwas van boosheid en neemt met zachtmoedigheid het in u geplante Woord aan, dat uw zielen kan behouden.’’ (Jak. 1:21). Alle andere kunnen doen wat zij willen; de Heere Zelf zal het vonnis hierover uitspreken op de dag des oordeels.

Het volgende geldt voor de verlosten: “roep Mij het volk samen, dan zal Ik het mijn woorden doen horen…’’ (Deut. 4:10; Psalm. 50:5). Een ieder die van God is, luistert naar Gods Woord (Johan 8:47); daarom is ons het gebod gegeven: “Daarom gaat weg uit hun midden, en scheidt u af, spreekt de Heere, en houdt niet vast aan het onreine. en Ik zal u aannemen, en Ik zal u tot een Vader zijn en gij zult Mij tot zonen en dochteren zijn, zegt de Heere, de Almachtige.’’ (1 Cor. 6:17-18).

De Apostel Petrus waarschuwde ons: “maar gelijk Hij, die u geroepen heeft, heilig is, wordt (zo) ook gijzelf heilig in al uw wandel; er staat immers geschreven: Weest heilig want Ik ben heilig.’’ (1 Pet. 1:15-16).

“- want de vrucht des lichts bestaat in louter goedheid en gerechtigheid en waarheid -, en toetst wat de Heere welbehaaglijk is.’’ (Efez. 5:9-10).

“Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Tegen zodanige mensen is de wet niet.’’ (Gal. 5:22-23). “Aan hun vruchten zult gij hen kennen’’ (Matt. 7:16).

“Daar wij nu deze beloften bezitten, geliefden, laten wij ons reinigen van alle bezoedeling des vlezes en des geest, en zo onze heiligheid volmaken in de vreze Gods.’’ (1 Cor. 7:1).

“Doch terwijl ze heengingen om te kopen, kwam de bruidegom, en die gereed waren, gingen met hem de bruiloftszaal binnen, en de deur werd gesloten.’’ (Matt. 25:10).

“Laten ons dan vrezen, dat niet te eniger tijd, de belofte van in Zijn rust te gaan nagelaten zijnde, iemand van u schijnen achtergebleven te zijn.’’ (Hebr. 4:1).

“Zijn goddelijke kracht immers heeft ons met alles, wat tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, die ons geroepen heeft door zijn heerlijkheid en macht; door deze zijn wij met kostbare en zeer grote beloften begiftigd, opdat gij daardoor deel zou hebben aan zijn goddelijke natuur, ontkomen aan het verderf, dat door de begeerte in de wereld heerst.’’ (2 Pet. 1:3-10).

“En Hij, de God des vredes, heiligt u geheel en al, en geheel uw geest, ziel en lichaam moge bij de komst van onze Heere Jezus Christus blijken in allen dele onberispelijk bewaard te zijn.’’ (1 Thess. 5:23).

Maranatha. Kom, Heere Jezus!

500e jubileum – het einde van de Reformatie

31 oktober 2017 zal beschouwt worden als een speciale feestdag in heel Duitsland; het is 500 jaar geleden sinds Maarten Luther de 95 stellingen aan de poort van de kerk in Wittenberg had vastgeplakt, op 31 oktober 1517 en daarmee vergemakkelijkte hij de doorbraak van de Reformatie. Maar nu keren alle kerken die de geloofsbelijdenis van Nicea citeren, terug in de baarmoeder van de moederkerk.

Een steenachtige reliëf op de muur van de kerk in de stad Wittenberg, stamt uit 1305; een zeug die joden melk voedt. Dit beeld was bedoelt om de joden in de Middeleeuwen openlijk te vernederen. Laatst werd er een voorstel gedaan om de zogenaamde “Judensau’’ (Jodenzeug) weg te halen, maar de gemeenteraad en de en de kerkraad in Wittenberg hebben besloten het toch niet weg te halen, maar om het te laten staan zodat het dient tot herdenking tegen antisemitisme. Zo kunnen bezoekers en delegatie over de hele wereld dit symbool van discriminatie tegen de joden met eigen ogen zien.

Maarten Luther ervaarde de rechtvaardigheid door middel van geloof. Omarmt door de Geest van God en gevuld met de genade Gods predikte de hervormer het evangelie. Hij geloofde in het volbrachte Verlossingswerk door de Verlosser zijn dood aan het kruis. Wat hij daarna heeft gezegd over de joden als een oude en zieke man, nadat hij ook was teleurgesteld door een joodse dokter, laten wij beter achterwege en oordelen we niet. Desondanks hebben historici de neiging om stil te houden over het feit dat zijn uitspraken over de joden eigenlijk uitspraken waren van kerken, in het bijzonder in de Lateraanse Concilie in 1179.

De haat tegen de joden is er al voor een hele lange tijd. De vervolging tegen hen begon kort nadat keizer Constantijn het christendom had uitgeroepen tot de staatsreligie in geheel het Romeinse Rijk in het jaar 311. Met het oog op de kruisiging van Christus werden zij doorgaans beschuldigd voor moordenaars van Christus en van God.

In het jaar 321 werd het verboden voor de joden om hun sabbat te houden en moesten in plaats daarvan de zondag observeren. Op de achtergrond van deze tragische ontwikkelingen, werd de concilie van Nicea gehouden vanaf 20 mei t/m 25 juli in 325. Constantijn wilde graag een eenheid onder al zijn burgers en nodigde daarom allemaal leiders van verschillende christelijke richtingen uit die in tijd bestonden. Daar discussieerde de ongelovige christelijke vertegenwoordigers over Bijbelse onderwerpen; de woorden van de Heilige Schriften werden gebruikt en vervolgens misbruikt. De eerste niet-Bijbelse geloofsbelijdenis over de drie-eenheid, namelijk dat God bestaat uit drie verdeelde eeuwige personen, was uitgeroepen en volbracht in 381 tijdens de concilie van Constantinopel met de uitspraak dat de Heilige Geest eigenlijk de derde persoon van de drie-eenheid was.

De Bijbelse geloofsbelijdenis kun je alleen vinden in de Bijbel en alleen wat er staat geschreven in de Handelingen der apostelen komt van de apostelen en alleen wat is onderwezen in de brieven der apostelen is de apostolische leer. Trouw zijn aan de Bijbel betekend precies geloven wat erin staat geschreven!

De vroege Kerk bleef in de leer en praktijken van de apostelen: “En zij bleven volharden bij het onderwijs der apostelen en de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden.’’ (Handel. 2:42). De waarachtige Kerk van Jezus Christus is nog steeds “gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is…’’ (Efez. 2:20).

De complete overeenkomst van het Oude en Nieuwe Testament is overweldigend. Vanaf de eerste vers in de Bijbel, introduceerde God/Elohim Zichzelf als de Schepper. Aan het begin van de tijd kwam Hij, de Eeuwige die Geest is, uit zijn eeuwige volheid van geest, licht en leven in een zichtbare vorm als HERE/JHWH. Door middel van zijn Almachtige Woord, riep Hij alles tot het bestaan, zowel het zichtbare als het onzichtbare. HIJ liep in het hof van Eden en schiep de mens naar zijn Eigen beeld.

In het Oude Testament voorzegde God door zijn profeten wat hij had bedacht in de eeuwigheid voor het Heilsplan. Vanaf het begin van het eerste hoofdstuk in het Nieuwe Testament, wordt ons de vervulling van de profetieën uit het Oude Testament getoond.

Het hoofdonderwerp in alle Heilige Schriften was en is de Godheid. In de 4000 jaar van het Oude Testament, openbaarde de Heere God Zich op verschillende manieren: als Schepper, Ondersteuner, Koning, Rechter etc. Voor onze heil, openbaarde Hij Zichzelf in het Nieuwe Testament als Vader in de hemel, in zijn Zoon op aarde en door zijn Heilige Geest in zijn Kerk. In geheel het Oude Testament tot de Profeet Maleachi, die 400 jaar voor Christus geleefd had, sprak nooit iemand van een Vader in de hemel, noch van een Zoon in de hemel en geen enkele keer van drie eeuwige personen die in overeenkomst zijn en een drie-eenheid vormen.

In het Oude Testament was het hoofdthema de komst van de Messias als de Verlosser. Er zijn zo’n 100 profetieën die het hebben over de Verlosser, die geboren was uit een maagd als Zoon van God: “Daarom zal de Heere Zelf ulieden een teken geven: ziet, een maagd zal zwanger worden, en zij zal een Zoon baren, en Zijn naam IMMANUEL (God met ons) heten’’ (Jes. 7:14 Statenvertaling; Jes. 9:5; Micha. 5:1; …)

In het Nieuwe Testament wordt de geboorte van de Zoon van God in details beschreven. De engel Gabriël kwam tot Maria en zei: “Wees niet bevreesd, Maria; want gij hebt genade gevonden bij God. En zie, gij zult zwanger worden en een zoon baren, en gij zult Hem de naam JEZUS geven. Deze zal groot zijn en Zoon des Allerhoogste genoemd worden, en de Heere God zal Hem de troon van zijn vader David geven, en Hij zal als koning over het huis van Jakob heersen tot in eeuwigheid, en zijn koningschap zal geen einde nemen. En Maria zei tot de engel: Hoe zal dat geschieden, daar ik geen omgang met een man heb? En de engel antwoordde en zei tot haar: De heilige Geest zal over u komen en de kracht des Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom zal ook het heilige, dat verwekt wordt Zoon Gods genoemd worden.’’ (Lucas. 1:30-35).

De Heere God openbaarde Zichzelf persoonlijk aan Abraham (Gen. 18), aan Mozes (Ex. 4) en aan al de profeten in het Oude Testament. Maar om ons van de zonden te verlossen, moest de Heere Zelf komen in een lichaam van vlees. Vanaf het moment van zijn geboorte: “U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Heere, in de stad van David.’’ (Lucas 2 :11), de Zoon wordt 300 keer genoemd als de Heere. HIJ is nog steeds dezelfde Heere, zowel in het Oude als het Nieuwe Testament (Hebr. 13:8). “…en dat niemand kan zeggen: Jezus is Heere, dan door de Heilige Geest.’’ (1 Cor. 12:3b).

Er is geen enkele Schrift die zegt dat God als Vader de Zoon heeft voortgebracht in de eeuwigheid. Wat de ongelovige kerkvaders formuleren, vooral bij de concilie van Nicea en Constantinopel en wat zei “apostolische’’ geloofsbelijdenis noemen, is volledig uitheems van de Bijbel. Het boeit niet of het staat geschreven in de Didachè of in een catechismus of een kerkconstitutie – als het niet staat geschreven in de Heilige Schriften, is het niet Bijbels.

Alle kerken hebben het recht om te beslissen wat zij geloven, onderwijzen en toepassen. Onze belangrijkste zorg is om alleen te geloven wat de Heilige Schriften eigenlijk zeggen. Wat Tertullianus, Athanasius, Augustinus, Hiëronymus en alle andere hebben gezegd was de oprichting van de Staatskerk in het Romeinse Rijk. Bijbelgelovige Christenen kunnen alleen geloven wat de man Gods door goddelijke bevel heeft gezegd bij de oprichting van de Kerk van het Nieuwe Testament. Allen die Efeziërs 4:5 benoemen, namelijk : “één Heere, één geloof, één doop,’’ moeten terug naar het boek van Handelingen der apostelen lezen hoe de apostelen de doop hebben uitgevoerd. (Handel. 2:38; Handel.8:16; Handel. 19:5). Niet eenmaal werd het uitgevoerd in een die-eenheid’ formule, maar alleen in de naam van het verbond van het Nieuwe Testament waarmee God Zichzelf heeft geopenbaard als Vader in de Zoon en door de Heilige Geest en dat is “in de naam van de Heere Jezus Christus.’’ In Matthéüs 28:19 zegt de oorspronkelijke tekst: “…doopt hen in de naam…,’’ niet namen, niet drie titels, maar in de naam die boven alle andere namen is. De Apostel Petrus, Paulus en Filippus hebben het Zendingsbevel op de juiste manier uitgevoerd.

Niemand mag iets toevoegen aan wat de apostelen Petrus, Johannes, Jakobus en Paulus hebben onderwezen, beoefend en opgeschreven. Natuurlijk is de ware Apostolische geloofsbelijdenis gefundeerd in de Bijbel. Het Nieuwe Testament is ook een goddelijk, voleindigt document, waarin niets mag worden toegevoegd en niets mag worden verandert (Open. 22).

In alle trouw kunnen we zeggen vóór de Almachtige God: “Want wij zijn geen vernuftig gevonden verdichtsels nagevolgd, toen wij u de kracht en de komst van onze Heere Jezus Christus hebben verkondigd, maar wij zijn ooggetuigen geweest van zijn majesteit.’’ (2 Pet. 1:16).

We zijn teruggebracht naar het oorspronkelijke Woord die uit Jeruzalem was voortgekomen en zullen ervaren wat God aan het doen is in de meeste belangrijke deel van het Heilsplan. De schriftelijke boodschap, waardoor alle dingen moeten worden hersteld en teruggebracht naar de rechtmatige orde vóór God, heeft de uiterste van de aarde bereikt; de harten van de kinderen Gods wereldwijd zijn teruggevoerd naar het ware geloof van de vaderen.

De Heere God heeft zijn Scheppingswerk volbracht en Hijzelf zal zijn Verlossingswerk voleindigen door precies te doen wat Hij heeft belooft in zijn Woord: “Want wat Hij gesproken heeft, zal de Heere doen op aarde, volledig en snel.’’ (Rom. 9:28).

“alzo zal mijn woord, dat uit mijn mond uitgaat, ook zijn; het zal niet ledig tot Mij wederkeren, maar het zal doen wat Mij behaagt en dat volbrengen, waartoe Ik het zend.’’ (Jes. 55:11). Amen.

Werkende naar opdracht van God,

Een ieder die meer zou willen weten over wat God heeft gedaan en nog aan het doen is in onze tijd, kan op ieder moment met ons in contact komen via het adres hieronder:

Mission Center

Postcode 100707

47707 Krefeld

Duitsland

U kunt ook inschakelen op internet en deelnemen aan onze maandelijkse vergaderingen in het eerste weekend van iedere maand: zaterdagavond om 19:30u (Centraal Europese tijd) en zondagochtend om 10:00u. de preken kunnen gevolgd worden in dertien verschillende talen wereldwijd. Neem deel aan wat God tegenwoordig doet volgens zijn Heilsplan!

Homepage: http://www.freie-volksmission.de/

E-mail : volksmission@gmx.de

Fax : +49-2151/951293

*********

Inhalt

Omzendbrief oktober 2017 1

Indien iemand toevoegt of wegneemt… 4

Het resultaat van de laatste boodschap 10

500e jubileum – het einde van de Reformatie 14