Szabad Népmisszió

Jézus Krisztus tegnap és ma és mindörökké ugyanaz (Zsid.13:8)

nyelv :




Dit jaar herdenken te protestante en katholieke kerk het 500ste jubileum van de reformatie door Maarten Luther door middel van velen en enkele oecumenische evenementen. Desondanks, de terugkeer naar wat er in de Bijbel staat geschreven, de bekering van een individu tot Christus, de Heiland, en de persoonlijke relatie met God begon eigenlijk 150 jaar eerder met John Wyclif in Engeland en Johannes Hus in Tsjechië. Erasmus van Rotterdam, een Nederlander, was de eerste die het Nieuwe Testament had uitgebracht in de oorspronkelijke Griekse tekst. De Reformatie eindigde niet in Duitsland, maar vond plaats in heel Europa. Door Luther bereikte hij zijn laatste doorbraak. Wanneer hij de belang van de Bijbel had herkend, vertaalde hij het in het Duits voor heel het volk.

Een ieder die leest hoe gevarieerd de kennis van de reformateurs en de onderwerpen waar ze met elkaar over discussieerde, begrijpt dat dit simpelweg het begin was. Opwekking volgde met Menno Simons als de stichter van de Mennonieten, John Smith als de voorloper van de Doopsgezinden en John Wesley als de stichter van de Methodisten. Ook met Von Zinzendorf voor de Broedergemeente en vele andere opwekking predikers begonnen de Bijbelse onderwerpen erbij te betrekken en de persoonlijke ervaring van heil in de volgende eeuwen. De Pinksterbeweging, die op 9 april 1906 begon met de overvloeiing van de Heilige Geest, in Azusa Street in Los Angeles, was een doorbraak naar het oorspronkelijke Christendom met het oog op de gave van de Geest, maar nog niet de reine leer der apostelen. De meeste Pinkster kerken die daaruit voortkwamen bleven met de credo van de drie-eenheid, die werd ingevoerd in het jaar 325 n.Chr. in Nicea en werd verbetert in het jaar 381 tijdens de Concilie van Constantinopel en vervolgens de apostolische credo werd genoemd. Het moet duidelijk zijn dat geen enkele apostel heeft deelgenomen aan de net genoemde concilies. De Bijbelse geloofsbelijdenis staat alleen geschreven in de Bijbel en alleen wat de apostelen hebben onderwezen volgens het Zendingsbevel van de Opgestane Heiland, onder begeleiding van de Heilige Geest is apostolisch en geldig voor de Kerk van Jezus Christus tot het einde. Het is teleurstellend om de hoofdregel “geen andere evangelie’’ op te schrijven als een religieuze traditie toch wordt voorgesteld. Niemand heeft er baat bij om de term “trouwhartig Bijbels’’ te gebruiken als het daarna toch wordt gevolgd met een standpunt dat in de 4e eeuw is ingevoerd door de Staatskerk, maar wat niet overeenkomt met de Bijbel. In Johannes 17, spreekt de Verlosser niet over de eenheid van vele kerken, maar over de geestelijke eenheid van de gelovigen: “Ik in hen en Gij in Mij, dat zij volmaakt zijn tot één…’’

Alle mensen in de verschillende christelijke denominaties moeten eens serieus gaan nadenken over wat de Apostel Paulus moest opschrijven volgens bevel van God:

“Naar de genade Gods, die mij gegeven is, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd, waarop een ander voortbouwt. Maar ieder zie wel toe, hoe hij daarop bouwt.’’ (1 Cor. 3:10).

“gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is. In Hem wast elk bouwwerk, goed ineensluitend, op tot een tempel, heilig in de Heere. In wie ook gij mede gebouwd wordt tot een woonstede Gods in de Geest.’’ (Efez. 2:20 22).

“één Heere, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die is boven allen en door allen en in allen.’’ (Efez. 4:5-6).

“Maar ook al zouden wij, of een engel uit de hemel, u een evangelie verkondigen, afwijkend van hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt!’’ (Gal. 1:8).

Alle reformateurs waren er over eens dat zij verwierpen: de paus als de plaatsvervanger van Christus, de toentertijd gebruikelijk verkoop van de aflaat, de aanbidding van de maagd Maria en de verering van heiligen, beelden en relikwieën allemaal bij elkaar. Daarbij hoorde ook de beeldenstorm in de gereformeerde kerken: standbeelden, afbeeldingen en zelfs organen werden weggehaald. Helaas is de lering in deze kerken en denominaties nog steeds niet in overeenkomst met de lering der apostelen; door verder onderzoek zien we dat iedere denominatie zijn eigen evangelie predikt.

De apostelen lieten ons niet drie of zeven sacramenten achter die onze zielen zouden moeten redden. Ze vervulde het Zendingsbevel van Matthéüs 28:19, verkondigde het evangelie van verzoening met God en vergiffenis der zonden en doopte op de naam des Heere Jezus Christus allen die gelovig werden, volgens Marcus 16:16. Dit is het verbond van het Nieuwe Testament waarin God Zichzelf aan ons heeft geopenbaard als Vader in de Zoon en door de Heilige Geest. Gods heil is alleen in Hem (Handel. 4:12). De drie-eenheid formule “in de naam des Vaders, in de naam des Zoons, en in de naam des Heilige Geest’’ is geen enkele keer gebruikt in de Bijbel. De internationale kerkgeschiedenis bevestigd ons dat tijdens de eerste christelijke eeuwen gelovigen alleen werden gedoopt op de naam des Heere Jezus Christus door middel van onderdompeling. De misvatting over Matthéüs 28:19 gaat terug naar de concilie van het jaar 381 n.Chr.

In Handelingen 2, de dag der oprichting van de Kerk, werd bekering en vergiffenis der zonden gepredikt: “Bekeert u en een ieder van u late zich dopen op de naam van Jezus Christus, tot vergeving van uw zonden, en gij zult de gave des Heilige Geest ontvangen.’’ (v.38). De eerste drieduizend gelovigen werden gedoopt (Handel. 2:37-41). Dit is de enige geldige regeling in het gehele boek der Handelingen; Filippus predikte in Samaria en ons is verteld over zij die gelovig werden: “…zij waren alleen gedoopt in de naam van de Heere Jezus.’’ (hoofds.8:14-17). Petrus predikte het evangelie van Jezus Christus in het huis van de Romeinse hoofdman Cornelius en de Heilige Geest kwam over de luisteraars. En daarna lezen we: “En hij beval hen te dopen in de naam van Jezus Christus.’’ (hoofds.10:43-48). Paulus predikte in Efeze tot zij die de onderwijzing van Johannes de Doper hadden gevolgd: “En toen zij dit hoorden, lieten zij zich dopen in de naam van de Heere Jezus.’’ (hoofds.19:3-6). Dit is geldig in de Kerk van Jezus Christus tot het einde.

Met het oog op het jubileum van de Reformatie zijn er honderden artikelen, voor en tegen, geschreven over Maarten Luther en het onderwerp “de Reformatie’’. Een krantenkop heet “500 jaar scheiding is genoeg.’’ Verzoeningsdiensten nemen nu overal plaats. Het gaat altijd over de “eenheid in veelheid.’’ Maar waar is de verzoening van het individu met God door Jezus Christus, de Redder (2 Cor. 5:14-21)? Wanneer de dochterkerken terugkeren naar de moederschoot van de kerk in Rome, betekent dat dat zij betuigen dat zij daar geestelijk toe behoren. Allen die genade voor God hebben gevonden, keren terug naar de oorspronkelijke kerk, naar de lering der apostelen die kwam vanuit Jeruzalem. De laatste oproep laat zich nu horen aan alle waarachtige gelovigen, ondanks hun religieuze verwantschap. Zij zullen gehoorzamen aan deze oproep. “Daarom gaat weg uit hun midden, en scheidt u af, spreekt de Heere, en houdt niet vast aan het onreine. En Ik zal u aannemen, en Ik zal u tot Vader zijn en gij zult Mij tot zonen en dochteren zijn, zegt der Heere, de Almachtige.’’ (2 Cor. 6:17-18).

Laten we eens kijken naar het Christendom in het geheel. Wie van de twee miljard toegewijde hebben een waren bekering tot Christus ervaren? Wie heeft de wedergeboorte ervaren door het Woord en de Geest, zoals de Heere zelf heeft geboden: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het Koninkrijk Gods niet zien.’’ (Joh. 3:3)? Wie heeft de heil ervaren zoals het staat in het ware Christendom? De Apostel Johannes schreef het volgende en het is nog steeds geldig vandaag: “En dit is het getuigenis: God heeft ons eeuwig leven gegeven en dit leven is in zijn Zoon. Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.’’ (1 Joh. 5:11-12). Geen enkele religie, zelfs niet een christelijke religie, heeft ooit iemand vergeving van de zonden en Gods heil gebracht.

Ook de 300 miljoen Pinkstergezinde en Charismatische moeten deze vragen onder ogen zien: hoe velen van u heeft zich bekeert, heeft om vergeving van de zonden gevraagd en zijn Schriftelijk gedoopt op de naam van de Heere Jezus Christus? Is het niet zo dat alle kerken en denominaties hun eigen evangelie prediken en hun eigen koninkrijk bouwen – niet op Christus, de Rots des heil, maar op hun eigen credo’s? Dit zijn serieuze woorden die de Heere sprak in Matthéüs 7:21-23: “Niet een ieder, die tot Mij zegt: Heere, Heere, zal het Koninkrijk der hemelen binnengaan, maar wie doet de wil mijns Vaders, die in de hemelen is. Velen zullen te dien dage tot Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in uw naam geprofeteerd en in uw naam boze geesten uitgedreven en in uw naam vele krachten gedaan? En dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid.’’

Tartalom 1 2 3 4 5 6